Çocuklar büyürken..

DSC_0779İki kardeşin aralarında 5,5 yaş var. Tabii ki onların keyfini en çok anneanne dede ve tüm ikinci nesil akrabalar doya doya yaşıyor..

Anne baba ise büyütmenin sorumluluğu altındayken, bu sorumluluğu çoğu zaman aşırı önemseyip sevinci kaçırıyorlar hayattaki. Yaydıkları enerjinin etkisini kaçırıyorlar. Yaşama sevincini göremiyorlar çocuklarının gözlerindeki.

Gelecek kaygısı ne kötü.. Bir sonraki anı beklemek hep bir sonraki anı bekleyerek hayat geçirmek ne acı verici. Şu anda, bir saat sonra ne yapılacağını düşünüyorum, yarım saat sonra, beş dakika sonra veya bir sene sonra ne olacağı hakkında düşünüyorum, ne yapacağım ne düşüneceğim, nerede olacağım, ne yiyeceğim, ne konuşacağım hakkında kafa yoruyorum. Zihnimin akışına kapılmışım maalesef, maalesef .. Zihnimin yaptığı yorumlar aslında kaygılandıran. Durumun kendisi değil…. 

Gelecek diye bir şey yok… O hiçbir zaman gelmeyecek.. Sadece ama sadece şu an var. Ve şu anımda beni kederlendirecek, beni üzecek hiçbir şey yok aslında.. Tam şu anımda hiçbir problemim yok.. Şu anımda sadece huzur var..

You may also like

Leave a Comment